طبقه بندي
برای اینکه کار بررسی جانداران، اعم از جانوران و گیاهان، ساده تر شود، آنها را ردهبندی یا طبقهبندی میکنند. در طبقهبندی زیستشناختی یا طبقهبندی علمی در زیستشناسی یا به بیانی دیگر، طبقهبندی علمی جانداران، هر جانداری در جایگاه ویژهای از نظر دستهبندی قرار میگیرد. به هر سطح از دستهبندی، یک آرایه (Taxon) گفته میشود.[۱]طبقهبندی علمی جانداران در واقع زیرمجموعهای از دانش آرایهشناسی زیستی یا آرایهشناسی(تاکسنومی) آلفا (Alpha Taxonomy) است. «طبقهبندی علمی جانداران» شکلی از آرایهشناسی علمی است که باید آن را از طبقهبندی جانداران از سوی مردم عادی که بنیان علمی ندارند، بازشناخت. گرچه گاه اصطلاحات سامانهشناسی، آرایهشناسی و طبقهبندی علمی را به طور مترادف با هم به کار برده میشوند و ممکن است که برخی آنها را باهم اشتباه گیرند ولی هر یک تعریف و مرز و محدودهٔ کاری مربوط به خود را دارند. آرایهشناسی به توصیف، شناخت، طبقهبندی و نامگذاری اندامگانها (ارگانیسمها) (چه موجود و چه منقرض) گفته میشود در حلی که طبقهبندی علمی تنها بر بخشی از این دامنه یعنی همان گذاردن اندامگانها در گروههایی که ارتباط بین آنها را بنمایاند، میپردازد. با توجه به اینکه ارتباط میان یک اندامگان با دیگر موجودات زنده را میتوان بدون آنکه اول چنانکه باید و شاید مورد مطالعه و بررسی دقیق وریزبینانه قرار داده شود، فهمید، طبقهبندی علمی یاری بزرگی در ثبت و گزارش اطلاعات، هم به دیگر دانشمندان و هم به مردم عادی میرساند و در واقع گام آغازینی برای ادامهٔ بررسیهای آرایهشناختی به شمار میرود. سامانهشناسی نیز هرچند در عمل کل حوزهٔ کاری «آرایهشناسی» را در بر میگیرد ولی هدف اصلیش پی بردن به چگونگی خویشیها و نسبتهای اندامگانها در طول زمان است.
«طبقهبندی علمی» نوین ریشه در کارهای کارلوس لینه، که جانداران را بر طبق مشخصههای همسان جسمی گروهبندی میکرد، دارد. البته پس از وی، این گروهبندیها برای سازگاری هر چه بیشتر با «اصل نسب مشترک» داروینی مورد بازبینی قرار گرفتهاند.